Lazy Duck

Wat gebeurt er met je als je als enige de waarheid kent en mensen geloven je niet? Als de overheid besluit om je te vervolgen en jij je onschuld moet bepleiten zonder daarvoor sluitend bewijs te hebben?

Na een jarenlange reis met hun zeiljacht komt de vrouw van Peter Putker in Colombia aan boord om het leven. De Colombiaanse justitie gelooft Peter niet als hij vertelt over een roofmoord door piraten, waarbij hij zelf ook gewond is geraakt. Zij denken dat hij dit verzint of in scene heeft gezet om zichzelf vrij te pleiten. Punt is dat er geen getuigen zijn en Peter de enige is die kan vertellen wat er precies is gebeurd. Het Nederlandse OM neemt de zaak over, maar mocht zijn relaas in twijfel worden getrokken dan is hij geheel afhankelijk van de bevindingen en conclusies die uit het Colombiaanse onderzoek naar voren zijn gekomen.

Gedurende het verloop van de rechtszaak in Nederland zien we hoe Peter is overgeleverd aan de interpretaties van anderen over wat er die avond heeft plaatsgevonden. Dit rechtbankdrama laat minutieus zien hoe de rechtsstaat in zijn werk gaat in een zaak waarin de bewijslast op verschillende manieren uitgelegd kan worden. Hoe komt de rechtbank tot een gewogen oordeel?

 

Regisseur

Walter Stokman

Walter Stokman (1966) studeerde aan de kunstacademies van Rotterdam en Breda. Hij debuteerde in 1994 met zijn documentaire zoektocht naar Sly Stone (ism Jeroen Berkvens). Sindsdien maakt hij documentaires en werkt hij tevens als freelancer voor verschillende programma’s van de VPRO. Zijn documentaires worden vertoond op festivals over de hele wereld en hebben verschillende prijzen gewonnen. Stokman verwierf bekendheid met ‘ASH World Wide Suicide’ (2002). Voor deze film ontving hij een Gouden Kalf. Hij vertoonde zijn films op belangrijke festivals zoals in Berlijn (Based on a True Story, 2005) en in Venetië (Scena del Crimine, 2010). Hij won in 2006 het Gouden Beeld voor zijn film Beautiful in Beaufort Wes. In 2012 maakte hij bij Zeppers de film Dirty Window.

 

Credits

Regie Walter Stokman

Camera Jackó van ‘t Hof

Geluid Dennis Kersten en Susanne Helmer